رادیو گفت و گو: مدیران مسئول 17 روزنامه کشور در نامه ای به رئیس جمهور خواهان برداشتن انحصار چاپ  اگهی های دولتی در روزنامه  دولتی  ایران شدند. این در حالی است که نمایندگان مجلس هم  روز چهارشنبه به یک فوریت طرح  نحوه توزیع عادلانه  اگهی های دولتی بین  روزنامه ها رأی منفی دادند.

آقای مقدم، به نظر شما انحصار اگهی  تبلیغات دولتی چه تأثیری بر اقتصاد سایر مطبوعات خواهد داشت؟

مقدم: به نظرم اقتصاد مطبوعات در جامعه ما یک اقتصاد شکل گرفته با ثباتی نیست  تا  مطبوعات ما بتوانند با درآمدهای خودشان از طریق فروش  هزینه های خودشان را تأمین و جبران کنند. به همین دلیل یک وابستگی شدیدی در مورد جذب‌آگهی دارند  که میتواند بخش عمده ای از درآمدها را پوشش دهد. از طرفی هم اقتصاد ما با یک درصد بالایی شاید 70،80 درصد اقتصاد دولتی است ؛بنابراین بخش های فعال هم مربوط به دستگاههای دولتی و اجرایی تلقی می شوند. بنابراین وقتی ما از روزنامه ها حرف می زنیم منظورمان این روزنامه های معروف هم نیست اجمالاً. مطبوعات را می گوییم در تهران و سراسر کشور که یک عدد خیلی بالایی را تشکیل می دهد و اینها یک وابستگی عمیقی  پیدا کردند به آگهی های دستگاههای دولتی که به آنها داده می شد ؛ هم جنبه های اقتصادی دارد،جنبه های تبلیغی دارد و جنبه های قانونی هم دارد. اینها بخشی از این درآمدهایشان را می توانستند از این طریق جبران کنند.

رادیو گفت و گو:آقای محکی، ایا انحصار آگهی های مطبوعات ،موجب تعطیلی یا کاهش تیتراژ برخی روزنامه ها نمی شود؟

محکی:من اعتقاد دارم که این اتفاق خواهد افتاد. دلیل این امر هم روشن است. به هر حال اقتصاد رسانه ها و به ویِژه رسانه های مکتوب تا اندازه  زیادی برایند درآمدها و هزینه هایشان است. از نظر هزینه ها به هر حال آنچه که در طی هر سال دارد اتفاق می افتد،افزایش روند هزینه هاست. هزینه دستمزد است،هزینه اقلام مصرفی مثل کاغذ و چاپ و زینک و اینهاست. از آن طرف درآمدها یک بخشش تک فروشی است. نشریات نمی توانند از یک حدی بیشتر قیمت را بالا برند،چون به هر حال تیراژ را از دست می دهند. از طرفی دیگر روی آگهی ها باید حساب باز کنند. آگهی ها هم دو قسم است. یک قسم آگهی های بخش خصوصی است،که شدیداً از شرایط بازار و رقابت تأثیر می پذیرد. یک بخش هم آگهی های دولتی است که با توجه به اینکه هنوز بخش عمده ای از صنایع و فعالیتهای اقتصادی در کشور ما دولتی هستند،‌تا اندازه زیادی نگاه مطبوعات برای تأمین هزینه ها به سمت آگهی های دولتی است. بنابراین اگر ما با واقع بینی به موضوع نگاه کنیم،انحصاری شدن انتشار آگهی ها در نشریات خاص و محروم کردن یک بخش بزرگی از نشریه ها از آگهی ها به منزله از دست رفتن درآمد عمده این مطبوعات خواهد بود و خواه ناخواه می تواند خیلی از اینها را به ورطه تعطیلی بکشد.

رادیو گفت و گو:آقای رامین،‌شما با صحبتهای آقای محکی موافقید؟

رامین:اصلاً کلا این برنامه شما برایم مفهوم نیست... برای اینکه مثلاً یک موضوعی که ما از همان روزهای اول بعد از شنیدن این مطلب در خود وزارت ارشاد در معاونت مطبوعاتی پیگیر بودیم و راههای مختلفی را دنبال کردیم و اصلاً مسئله  کان لم یکن اعلام شده بود و ما مسئله را حل کرده بودیم. ‌من خیلی تعجب می کنم که چرا باز،در حالی که ما هنوز چیزی را ابلاغ نکردیم و اینکه دستورالعمل اجرایی برای این کار ندادیم ،مثلاً مجلس شورای اسلامی بیاید با یک طرح یک فوریتی که گویا انگار هیچ اولویتی در این مملکت وجود ندارد،به جز مثلاً یک بخشنامه اجرایی که اجرا هم نشده. و یا مثلاً این فضاسازیهای تبلیغاتی که بنده دو بار در تلویزیون صحبت کردم،همان روزهای اول عرض کردم این قضیه منتفی است و رئیس جمهور دستور دادند برای اصلاح آن مصوبه ای که برای هیئت دولت هم نبوده و برای یک بخش مدیریتی بوده.

رادیو گفت و گو:این اصلاحیه چه بوده؟

رامین:حالا. این را چون دولت هنوز به ما ابلاغ نکرده من نمی توانم آن را عرض کنم.منتها اصلاً‌دولت آن تصمیم شان را گرفته بودند و ما هم این مصوبه قبلی را در واقع مصوبه اجرایی را اعلام نکردیم.

رادیو گفت و گو:آقای رامین،شما به عنوان معاون مطبوعاتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی فکر می کنید که این مصوبه می تواند به زیان برخی از این روزنامه های دولت باشد؟

رامین:مصوبه ای که تا حالا اجرا نشده؟

رادیو گفت و گو:اینکه از آنها آگهی ها گرفته شده. از نظر اقتصادی

رامین:خیر. ما نگاهمان را باید اصلاح کنیم و آن اینکه دولت نخواسته که به روزنامه ای امتیاز دهد یا از روزنامه ای امتیازی را بگیرد. این مصوبه اجرایی بودجه، یک تصمیمی بر این مبنا بوده که یک نظم اقتصادی را در صرف بیت المال مراعات کنند. بحث ما نه بحث سیاسی بوده،‌نه بحث رسانه ای بوده که بخواهند مسئله ای برای رسانه ها و مطبوعات  فراهم کنند. اصلاً نوع نگاه چیز دیگری است. من متعجبم از این که واقعاً یک مطلب خیلی ساده ای آن قدر پیچیده شود،آنقدر فضاسازی شود که آخر سر هیچ کس نفهمد که چه خبر است.یا کسی به این تصور برسد که نکند دولت می خواهد انحصار ایجاد کند. نکند دولت می خواهد محدودیتی برای رسانه ها فراهم کند. این خیلی بد است که ما یک امر ساده را پیچیده کنیم ،بعد آخر سر خودمان هم گیر همان پیچیدگی ...

رادیو گفت و گو:آقای محکی،شما صحبتی دارید در ارتباط با فرمایشات آقای رامین؟

محکی:البته خیلی برای ما مباهات است که معاون مطبوعاتی به عنوان مدافع حقوق مطبوعات در کشور، بتوانند مانع از این شوند که احیاناً ‌آئین نامه هایی یا قوانینی در استقلال حرفه ای مطبوعات و در تأمین اقتصادی آنها اگر احیاناً می خواهد مانعی ایجاد کند،معاون مطبوعاتی به عنوان مدافع می آید و دفاع می کند از آن.... بحث من این است که حتی اگر احتمال این موضوع وجود داشته باشد که اگر ً آگهی های دولتی بخواهد به سمت نشریات خاصی کانالیز ورود پیدا کند و نشریات دیگر از آن محروم شوند،می تواند مشکلاتی را داشته باشد. اولا موانع مالی می تواند بدون اینکه رد پای مشخصی را بر جای گذارد،رسانه های مستقل و آزاد را در فشار گذارد. رسانه های مستقل اگر استقلال مالی و ثبات مالی نداشته باشند نمی توانند از نظر حرفه ای درست عمل کنند. یعنی در واقع اینها خیلی راحت بعد از اینکه رگ حیاتشان که آگهی است گرفته شد، مجبورند که بروند و وارد یک نوع معاملات و بده بستانی با برخی از مجموعه ها شوند، در قبال انتقاد نکردن یا در قبال تأیید کردن مثلاً کمک های مالی بگیرند. این نمی تواند برای فضای کار مطبوعاتی خوشایند باشد. ما یک اصطلاحی داریم تحت عنوان روزنامه نگاری متعهد، در جایگاه کارآفرینی و داشتن روزنامه نگاری متعهد،استقلال مالی باعث می شود که استقلال تحریریه تأمین شود. استقلال مالی بنیان حیات روزنامه هاست. اگر روزنامه از نظر مالی مستقل باشد،کسب و کار آن ادامه پیدا می کند و به کسب و کار دیگری تبدیل نمی شود.

رادیو گفت و گو:پس شما موافقید انحصار چاپ آگهی دولتی در روزنامه دولتی ایران به ضرر روزنامه شماست.

محکی:به ضرر فضای مطبوعاتی است. حالا روزنامه همشهری یک تفاوتی که دارد ،اتکای او به آگهی های دولتی آنچنان زیاد نیست. چون بخش عمده ای از آگهی های خرد کسبه جزء‌ و سطح پایین بازار را توانسته جذب کند و اتکای زیادی به آگهی های دولتی ندارد. اما اگر همشهری را ما استثنا بگیریم،سایر مطبوعات بویژه مطبوعات خصوصی تا اندازه زیادی رگ حیاتشان آگهی های دولتی است.

رادیو گفت و گو:آقای مقدم، اولاً بفرمایید در نامه ای که ‌17 روزنامه  به رئیس جمهور  نوشتند ،چه مطالبی بیان شده و از رئیس جمهور چه درخواستی کردید. و دوم بفرمایید که تا به حال جوابی گرفتید یا خیر؟

 مقدم:من قبل از این که پاسخ این سوال شما را بدهم،شهادت می دهم در جلساتی که با آقای رامین و آقای دکتر حسینی وزیر ارشاد داشتیم، آقایان کاملاً درمورد دفاع از حقوق مطبوعات وارد شدند و نظرشان هم تغییر نکرده. البته من یک اختلاف نظری با آقای رامین دارم،آن هم این است که ایشان دو سه بار  تأکید کردند که این اجرایی نشده. می خواهم بگویم که این اجرایی شده و اثراتش را هم گذاشته و در همه دستگاههای دولتی دارد عمل می شود. ....اما نگاه مثبت آقای رامین،آقای دکتر حسینی که من عرض کردم در جلسات مختلف مسقیماً شنیدم،بعلاوه مصاحبه هفتم تیرماه آقای احمدی نژاد که با خبرنگارها داشتند این باعث شد که بلافاصله بعد از آن مصاحبه آقای احمدی نژاد که در مورد این موضوع سوال کردند،ایشان گفتند که ما بررسی می کنیم اگر احیاناً آسیبی متوجه مطبوعات شود ما راضی نیستیم و اصلاح می کنیم.

لذا  نامه ای تهیه شد به امضای 17 نفر از مدیران مسئول. دقیقاً با همین متن که مثلاً خطاب به آقای احمدی نژاد که با توجه به این صحبت شما که باعث خوشحالی و امیدواری شد،ما از شما می خواهیم که در این مورد تجدید نظر کنید. در این فاصله من پاسخ رسمی دریافت نکردم. اما پاسخ هایی که به واسطه دوستانی که به رئیس جمهوری نزدیک هستند و حتی صحبتهای افراد دیگری که خواندم،همه شان اظهار کردند،حتی یکی از مشاورین آقای احمدی نِژاد که من دیروز با ایشان صحبت کرده بودم،امروز با من تماس گرفتند و گفتند که آن موضوع نامه دارد اصلاح می شود. این باعث خوشحالی ما بود و خواست مطبوعات هم همین است. به نظر من تلاشهای وزارت ارشاد  جنبه کارشناسی دارد چون بالاخره رئیس جمهور باید از ارشاد بپرسد. این آقایان هم از اول گفتند که نظر ما همین است و معتقدیم که این باید اصلاح شود. این ها می توانسته موثر باشد. آنچه که ما می خواهیم اعلام علنی رسمی و ابلاغی است که دستگاهها بدانند. چون آن اعلام شده و ابلاغیه اجراییه بودجه چاپ شده. در همه خبرگزاری ها هست،به دستگاهها هم رفته. آنها الان مبنایشان آن است. تا زمانی که چیز مکتوبی از رئیس جمهور و دولت ارسال نشود عملاً‌ آن دارد کارکرد خودش را ادامه می دهد.

رادیو گفت و گو:آقای کوچک زاده، به چه دلایلی نمایندگان مجلس به یک فوریت  طرح توزیع آگهی های دولتی بین روزنامه ها  رأی منفی دادند؟

کوچک زاده:من نمی توانم از طرف کل کسانی که رأی منفی به فوریت این طرح دادند،اظهار نظر کنم ولی خود بنده با دادن یک اخطار قانون اساسی با اصل طرح این مطلب در مجلس مخالف بودم. به این دلیل که خلاف  اصل 57 و اصل 60 قانون اساسی است که در آنجا بحث تفکیک قوا مطرح شده. کسانی هم که این طرح را داده بودند اتفاقاً در مقدمه طرح خودشان اشاره کرده بودند که بالاخره این کار وظیفه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. من از این موضع مخالف بودم . یعنی اینکه مجلس در جزئی ترین امور اجرایی که وظیفه دولت است بخواهد وارد شود این خود یک رفتار خلاف قانون و غیرقانونی است.

رادیو گفت و گو:آقای کوچک زاده،شما می فرمایید  این کاری که انجام شده ،حق قانونی دولت است؟

کوچک زاده:این کاری که انجام شده بله. ...ولی اینکه من می خواستم از صحبتهای دوستان بشنوم،ظاهرا‌ً دولت هم تمایل دارد که حالا این آگهی ها را به شکل دیگری،یعنی منحصر نکند به روزنامه ایران،آن طور که من شنیدم. در مجلس این طرح گفته شده که به طور عادلانه بین همه روزنامه ها توزیع شود. من با این هم اگر صلاحیت اظهار نظر داشتم مخالفت می کردم.

رادیو گفت و گو:آقای محکی، آقای کوچک زاده فرمودند که کاری که دولت انجام داده،‌قانونی بوده.نظر شما هم همین است؟ وقتی قانون است باید به اجرای آن تن دهیم دیگر.

 محکی:عرضم این است،حالا قانونی بودن یا نبودنش را کسانی که در حوزه قوانین و مقررات،کارشناسان حقوقی آشنا هستند راجع به این قضاوت خواهند کرد. من فقط از این باب صحبت کردم که اگر نظام و حاکمیت ما پذیرفته که مطبوعات ما آزاد و مستقل بیایند و نقش آفرینی کنند. این طرف هم باید نقش آفرینی داشته باشند که لازمه وجود مطبوعات آزاد و مستقل این است که از نظر مالی اینها در مضیقه نباشند و استقلال حرفه ای انها حفظ شود. من البته موردی که آقای کوچک زاده فرمودند که این حق دولت است که آگهی های دولتی را به سمت روزنامه خاصی ببرد،نمی توانم قضاوت کنم که قانونی است یا نیست،چون من حقوقدان نیستیم. ولی آنچه  به نظرم می آید این است که نوع ساختار حقوق قانونی مطبوعاتی ما به گونه ای نیست که این را موجه نشان دهد و تأیید کند.

رادیو گفت و گو:آقای مقدم ، ایا نظر شما هم همین است؟

 مقدم:من دوست داشتم آقای رامین اگر بودند،صحبتهای ایشان را بشنویم....می خواهم این را عرض کنم. ما نمی توانیم  بگوییم  یا می شود یا نمی شود. ما سی سال بعد از انقلاب را پشت سر گذاشتیم. نظام قانونی داشتیم،مطبوعات داشتیم. حدود 9،10 دولت داشتیم. این کار برای اولین بار رخ داده  و برخی به یک بدعت تعبیر می کنند. ولی یک کاری که سابقه ندارد،طبیعی است که توجه را جلب کند. ما اصلاً کار نداریم که چه دولتی با چه گرایشی. ما علاقمند به این دولت هستیم یا منتقد به این دولت هستیم. ما می گوییم برخی از کارها است که هر موقع پایه آن گذاشته شود غلط است. دولت یک شخصیت و یک جایگاه بلندی دارد،‌نمی توانیم بگوییم...باید پایه و چتر حمایتی او بالا سر همه باشد. این اتفاقی که افتاد خلاف مشی دولت بود. و به نظر من در جای دیگر متنی را کس دیگری نوشته تبدیل به یک موادی شده،کارسازی شده.شما هم می دانید اصلاً زمانی که رئیس جمهور اینجا نبود این ابلاغ شد. یعنی آقای احمدی نژاد اینجا نبود این را تصویب کرد معاونین شان ابلاغ کردند. و ایشان هم شنیدند الان دارند می روند در مسیر اصلاح. بنابراین اینکه ما می گوییم به این معنی است که این سی سال این گونه بوده. وقتی می خواهیم کاری را کنیم باید به قدری دلایل متقنی  برای آن داشته باشیم که اتفاقاً همه بیایند حمایت کنند. ضمن اینکه آثار آن جبران ناپذیر است. اینکه من خودمم هم با دوستانی که نزدیک ریاست جمهوری بودند همین پیشنهاد را کردم،گفتم که اصلاً این نیازی به ورود مجلس ندارد. من نظر آقای کوچک زاده را هم اجمالاً‌می پسندم که دولت خودش زودتر بیاید تصمیمش را اصلاح  کند. یک بند و یک آئین نامه است. نباید تبدیل به یک دعوا شود. یک مشکل ایجاد کرده برطرف می کند. مشکل ایجاد کرده اصلاحش می کند و این مسیری است که زودتر باید انجام شود و عملیاتی شود که من عرض کنم اعلام شود و ابلاغ. چون قبلی ابلاغ شده. الان دستگاهها نمی توانند بدهند از آنها بازخواست می شود. اصلا در متن آن ابلاغیه آن وجود دارد که دستگاهها باید پاسخگو باشند اگر احیاناً یک آگهی را بدهند به روزنامه دیگری. از طرف دیگر اطلاع رسانی دولت چه در بخش تبلیغات چه در بخش اطلاع رسانی هم ضعیف می شود. یعنی قبلاً‌ این اطلاعات را به روزنامه های مختلف می دادیم، الان می دهیم به یک روزنامه.

رامین:اقای  مقدم. دو نکته را اشاره کردند که درست است و ما از روز اول که این مصوبه اجرایی بودجه به اطلاع ما رسیده بود، خدمت دوستان عرض کردم،قبل از این که به رسانه ها کشیده شود ما یک مکتوبی را خدمت مسئولین دادیم که این اصلاح شود. آنها هم قول بررسی را دادند بعد هم به سمع و نظر رئیس جمهور رسید. ایشان هم دستور دادند که این برسی و اصلاحیه ای را لحاظ شود. همان روزهای اول. یعنی قبل از اینکه هیچ بحثی در رسانه ها مطرح شود. من در حضور مدیران مسئول و در گفت و گوهای مختلفی هم که داشتیم که آقای وزیر هم تشریف داشتند عرض کردم که این از نظر ما قابل اصلاح است و ضرورتی به طرح مباحث رسانه ای ندارد. چه برسد برود در مجلس شورای اسلامی   و برخی از عزیزان نماینده به جای اینکه  به اولویت های مملکت بپردازند، به مسائل حاشیه ای توجه داشته باشند و خیلی برای من تعجب انگیز بود. اینکه طرحی را در مجلس برود با طرح یک فوریت . لذا انتقاد بنده به این نوع برخورد است که وقتی یک مطلب ساده ای است که...حالا آقای مقدم فرمودند که مثلاً برخی از دستگاههای اجرایی از دادن آگهی ها به روزنامه های مختلف پرهیز می کنند،بله تصمیم دولت این بوده که از بودجه و از امکانات بیت المال مراقبت شود و دستگاهی از دستگاهها بی مورد آگهی می دادند،از نظر دولت بی مورد اتلاف بیت المال تلقی می شده و رئیس جمهور دستور دادند این اصلاح شود.

رادیو گفت و گو:نمی شد این آگهی ها ساماندهی می شد؟

رامین:دستور رئیس جمهور در ابتدا همین ساماندهی صرف بیت المال در مورد آگهی ها بوده. حالا از آن دستور آقای رئیس جمهور یک چنین مصوبه ای در بخش بودجه استخراج کرده بودند که وقتی ما خدمت خود آن برادران و آقای رئیس جمهور عرض کردیم که این مغایرت دارد با منویات حضرتعالی. دستور دادند که بررسی و اصلاح شود.

رادیو گفت و گو:الان اصلاح شده؟

رامین:بله. اصلاً دستور آقای رئیس جمهور...حالا هنوز به ما ابلاغ نشده. چون که می دانم  تصمیم گرفته شده،می دانم  که اصلاح شده. اگر دستگاهها مراقبت می کنند و آگهی های مختلفی را این طرف و آن طرف نمی دهند،بخاطر اجرای دستورالعمل قبلی

رادیو گفت و گو:یعنی اصلاح شده آن به دستشان نرسیده؟

 رامین:بله. و اصل قضیه عرض کردم،آنچه که مد نظر ریاست جمهور بوده ،مراقبت در برابر اتلاف بیت المال نسبت به این آگهی ها بود. در همه جای جهان درآمدها مالیات دارد. همشهری و دیگر رسانه ها توجه داشته باشند،اگر آگهی یک منبع درآمد است باید مالیات آن پرداخت شود.

رادیو گفت و گو:یعنی تا الان پرداخت نمی کردند؟

رامین:نخیر. تا الان این منبع درآمدی هیچ گونه مالیاتی در بر نداشته.

رادیو گفت و گو:آقای محکی،همین طور است؟

محکی:قانون مطبوعاتی آیا شامل حال مالیات می شوند یا خیر.برابر قانون فعالیتهای مطبوعاتی از شمول قانون معاف هستند و دقیقاً‌ آئین نامه های اجرایی هم مشخص کرده که فعالیتهای مطبوعاتی شامل چه مواردی می شود. البته الان دقیقا ً‌آمدند مالیات را از آگهی ها می گیرند،مالیات  از توزیع گرفته می شود. مالیات از چاپخانه هم گرفته می شود.فقط و فقط تنها چیزی که الان معافیت قائل می شوند مباحث مربوط به حق التحریر ،کسانی که بیرون از روزنامه دارند به روزنامه مطلب می دهند،حتی کارمندانی که در روزنامه اند دارند کار می کنند از حقوقشان مالیات کم می شود. تا به حال که این گونه بوده.  این نکته ای است که شدیداً هم مورد اعتراض قرار گرفته ،چون در واقع یک نوع تفسیری از قانون دارد می شود که تمام موارد مربوط به فعالیت مطبوعاتی را دارد یکی یکی از شمول قانون خارج می کند. بحث الان سر این است که به هر حال صرف نظر از اینکه مالیات گرفته می شود یا نمی شود،ما آیا قائل به ادامه حیات مطبوعات هستیم یا خیر.  اگر مطبوعات می خواهند اداره شوند و فعالیت داشته باشند و ما قائل به این هستیم که یک جریان از دیدگاههای مختلف در درون نظام وجود داشته باشد که به هر حال مردم بتوانند از مناظر مختلف از دیدگاهها و مسائل آشنا شوند،اگر به این قائل باشیم،باید شرایط فعالیت مطبوعات هم فراهم باشد. طبیعتاً شرایطی که الان وجود دارد به لحاظ اقتصاد نشر، تا اندازه زیادی مطبوعات را وابسته به آگهی های مطبوعاتی کرده. آیا این آگهی ها مالیات شامل آنها می شود یا نمی شود،پرداخت می شود یا نمی شود...

رادیو گفت و گو:البته آقای رامین معتقدند که باید مالیات پرداخت شود.

محکی:مالیات آن را هم باید پرداخت کند،پرداخت می کنند..... اما صحبت سر این است که آیا این قضیه صحت دارد که آگهی های دولتی از روزنامه های غیر دولتی سلب شده. اگر این صحت ندارد، دیگر جای بحث کردن در شبکه رادیویی را ندارد و بحث تمام است. اما اگر این بحث صحت دارد می شود راجع به آن صحبت کرد. به هر حال آگهی های دولتی می تواند به سراغ مطبوعات بیاید ،مالیات آن هم اگر درآمد دارد و شامل شان می شود کسر شود. این اصل موضوع را پاک نمی کند.

رادیو گفت و گو:آقای رامین، آقای محکی اعتراض داشتند که بخش هایی که مربوط به روزنامه ها می شود بخصوص چاپ آگهی ها مشمول مالیات نمی شود.

رامین:اگر مطلبی هست این باید طبق قانون عمومی بودجه اصلاح شود و ما رسانه ها را یک ابزار فرهنگی می دانیم نه یک ابزار تجارت و درآمد و کمپانی های اقتصادی اینها نیستند.

رادیو گفت و گو: به هر حال باید از یک جایی هزینه های آنها در بیاید.

رامین: صد درصد. اگر یک مجوزی برای نشریه فرهنگی اجتماعی داده می شود بعد آن تبدیل به آگهی نامه می شود ،  باید در قبال  عملکردی که مغایرت دارد با قانون مطبوعات  پاسخگو باشد. و نسبت به آن درآمدی که خارج از روابط قانونی دارد دریافت می کند و در حد و اندازه هزینه های آن نیست، باید نسبت به آن هم مسئولیت بپذیرد،مالیات دهد تا با آن مالیات آن نشریات فرهنگی و اصیلی که مطابق با قانون عمل می کنند تغذیه شود. در حقیقت اگر قانون عادلانه اجرا شود ما هیچ مشکلی در عرصه مطبوعات نخواهیم داشت. بحث سر این است که ما به دنبال اجرای عدالت در همه حوزه ها هستیم از جمله در عرصه رسانه ها.  در بحث آگهی ها  من کلاً ‌اشاره کردم و در همان روز اول این موضوع را قابل اصلاح دیدم و پیگیری هم شد و ما ظرف روزهای آینده هم ابلاغیه دولت را دریافت خواهیم کرد.

رادیو گفت و گو:آقای رامین چرا روزنامه ایران برای این کار انتخاب شد؟

 رامین:فقط به دلیل اینکه مسئولین دستگاههای مختلف مراقبت کنند در صرف بیت المال....چون تصور می شده روزنامه ایران درآمدش را از دولت دریافت می کرده؛بخش تنظیم بودجه فکر می کرده  روزنامه ایران،روزنامه دولتی است در حالی که خود همین هم مورد خدشه است از نظر ما....بنابراین برای اینکه یک بودجه دوباره ای به این روزنامه داده نشود،آن دستگاهها هم محدود  شود که به طور افراط و اسراف در آگهی ها نداشته باشند این روزنامه را تخصیص داده بودند. بحث بر سر این نبوده که دیگر روزنامه ها محروم شوند. بحث سر این بوده که در دادن آگهی ها هم دستگاههای مختلف مراقبت کنند از بودجه عمومی. حالا که مثلاً در این مورد این تعبیرهای سیاستهای آمار پیش آمده ما هم به مسئولین اطلاع دادیم،مسئله را حل کردند و دیگر موضوعی برای بحث به نظرم نمانده.

رادیو گفت و گو:سوال من این است که وقتی طرح عنوان می شود،سریع اقدام می شود. حالا اگر قرار است که اصلاحیه ای روی آن انجام شود ، ایا می توانیم برای آن زمان مشخص کنیم؟

رامین:مگر بنده در این که مثلاً ‌آن مصوبه چه مدت طول کشیده تا به امضا رسیده و بعد به ما ابلاغ شده مگر زمانی  شناختم . ‌یک مصوبه ای از یک بخش دولت بوده و منتقل شده ،بعد هم ما درخواست اصلاح می دهیم و این هم دارد انجام می شود. سوال من از حضرتعالی،آیا با این همه توضیحاتی که بنده عرض کردم،رسانه ملی که از بودجه بیت المال تغذیه می کند و باید مهمترین مسائل مملکتی را مطرح و پیگیری کند،آیا واقعاً هزینه های بیت المال و ذهن و و انرژی شما و ما و مخاطبین باید صرف چیزی شود که اصلاً موضوعیت ندارد؟

رادیو گفت و گو: ما به دنبال روشن شدن قضیه هستیم.

 رامین:من توضیحم را که عرض کردم بزرگوار. ولی اگر می خواهید با کش دار کردن مطلب یک سوء تفاهماتی ایجاد شود،که به نظر من ضرورت ندارد. چون با توضیحاتی که خدمت شما عرض کردم،یک مصوبه ای اصلاً اصلاح شده،ما منتظر اصلاح ابلاغیه هستیم دیگر بحث کردن سر آن چه حکمتی دارد؟‌چه ضرورتی دارد؟

 مقدم:من فکر می کنم برنامه شما اگر هیچ خاصیتی نداشته باشد،‌به هر حال خبر خوبی که آقای رامین دادند به نظر من آقای رامین خیلی خوب عمل کرد. چون ما قبل از اینکه خبر دقیقی نداشتیم. تنها سند ما که معتبر تلقی می شود ،صحبتهای خود آقای رامین است و از این طریق هم اهالی مطبوعات می شنوند. ...

آنچه مهم است این است که عزم دولت به اصلاح این است و آقای رامین دارند خبر می دهند که به زودی ابلاغ می شود. ابلاغ هم دست ایشان نیست. سیستم دولتی است. یک مسیر خاصی دارد. آن هم روند است. ممکن است چند روزی هم طول بکشد. مهمترین چیز همان خبری است که الان ایشان می گویند. اینکه ما الان مالیات می دهیم یا خیر. به نظر من اینها بحث هایی است که خود اینها می توانست سیاستهای جدا اصلاً خود اینها بحث های جداست.

می خواهم بگویم که چون حرف حرف می آورد. ما هر چه می گوییم ممکن است مطلب جدیدی ایجاد شود. اینها محل بحث ما و آقای رامین و دوستان دیگر نیست.  یک مشکلی پیش  آمده بود،شما این موضوع را حلاجی کردید، قبلاً هم بحث های کارشناسی و جلسات و گلایه ها بوده. خوشبختانه مسیر آن مسیر خیلی درستی است که به نظر من خبر آن را هم آقای رامین دادند ،ما هم به سهم خودمان تشکر می کنیم و خوشحالیم.

رادیو گفت و گو:آقای محکی، نظر شما چیست؟

محکی:من امیدوارم موردی که آقای رامین فرمودند پیگیری  و اصلاح  شو د و نگرانی که بویِژه مطبوعات بخش خصوصی را درگیر خود کرده تمام شود. چون ذهنیتی وجود دارد این ذهنیت نباید اشاعه یابد. این ذهنیتی که مثلاً انحصاری کردن انتشار آگهی های دولتی در یک روزنامه به منظور این است که بشود مطبوعات را کنترل کرد، یا مانع از رشد و توسعه مطبوعات مستقل شد. ما با اقدام مان می توانیم مانع از این شویم که چنین ذهنیت هایی در جامعه توسعه و رشد یابد. به هر حال مطبوعات برای اینکه بتوانند در یک جامعه مستقل و حرفه ای کار کنند باید تأمین هزینه شوند. وقتی که یارانه های دولتی به سمت نشریه های خاصی برود و وقتی که هیچ مسیری و معبری برای تأمین درآمد مطبوعات وجود نداشته باشد و حتی این بحث مطرح شود که مطبوعات حتی برای قیمت تک  فروشی شان هم باید هماهنگ با یک سری مراجع اقدام کنند،این ذهنیت در جامعه تقویت می شود. ما برای اینکه مانع از شکل گیری این ذهنیت منفی شویم ،با اقدامی خودمان می توانیم نشان دهیم که واقعاً قائل به عدالت هستیم. عدالت در این است که به یک روزنامه خاصی رانت ندهیم در بهره مندی از آگهی ها. به نشریات خاص رانت ندهیم در بهره مندی از یارانه ها. نشریات خاصی را مورد تفقدهای ویژه قرار ندهیم. اگر واقعاً رسانه ای در داخل نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران،دارد برابر قوانین کار می کند،دارد برابر رسالت مطبوعاتی خود اقدام می کند و هدفی جز رشد و بالندگی نظام ندارد، باید کمک کنیم. ولی از حدود خارج نشویم.

رامین : شما مهلتی به من برای پاسخ به این صحبتی که مطرح شد نمی دهید؟

رادیو گفت و گو:چرا یک چند دقیقه ای .

رامین: مطالبی که مدیر مسئول روزنامه همشهری مطرح کردند،اینها در بطن این اظهارات یک شبهه افکنی است که درست نیست. این روزنامه محترم وقتی که منافع ملی و اخبار و مطالبی که به عموم جامعه بر می گردد را سانسور می کند و منتشر نمی کند... بعنوان مثال عرض می کنم،بنده روز سه شنبه مصاحبه رسانه ای داشتم،که باید رسانه ها این اطلاعات را،این اخبار و مطالب  را به سمع و نظر جامعه برسانند. مطالبی بسیار تعیین کننده برای عموم رسانه ها بوده. وقتی مثلاً یک روزنامه های خاص توجه می کنند که این گونه اخبار را به مردم منتقل نکنند،این خلاف رسالت مطبوعاتی شان است. اگر یک روزنامه هایی واقعاً مصالح عمومی را نادیده می گیرند و صرفاً به پشتوانه مثلاً یک نهادی مثل شهرداری جریان سازی می کنند که مصالح عمومی ذیل منافع مثلاً گروهی یا شخصی یا یک نهادی قرار می گیرد ، این بد است. یعنی ما مجوز قانونی که به مطبوعات می دهیم فرق نمی کند چه برای شخص باشد یا نهاد یا حزب باشد ، باید مصالح و منافع عمومی را دنبال کنند. حالا یک رسانه ای که این گونه عمل می کند و عملکردش بسیار از نظر قانونی مورد خدشه است و ما با غمض العین برخورد می کنیم بعد این گونه نسبت به دولت فضاسازی کنیم که مثلاً می خواهند یک روزنامه را خاص کنند و عدالت را مراعات نکنند. این خوب نیست. یعنی شما به عنوان رسانه ملی نباید واسطه ای شوید به نشر این گونه شبهه افکنی ها. و در عین حال من عر ض کردم،ابتدای برنامه که شما سوالی کردید و بنده هم پاسخ دادم درست بود ولی تکرار آن و کشدار کردن مطلب به نظر من ضروری ندارد و به هر حال صلاح مملکت خویش خسروان دانند.